Φεστιβάλ Επιδαύρου

Περιγραφή:

Τα δροσερά και φεγγαροστολισμένα σαββατόβραδα του καλοκαιριού αν είσαι λάτρης του αρχαίου δράματος, ανηφόρισε στο υποβλητικό αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου προκειμένου να παρακολουθήσεις τις παραστάσεις του «Φεστιβάλ Επιδαύρου» που διοργανώνεται σε ετήσια βάση από το 1955. Καθώς θα πέφτει το σκοτάδι νιώσε τον ανεπανάληπτολόγο των αρχαίων δραματουργών μέσα απ’ τις μοναδικές ερμηνείες ιερών τεράτων του θεάτρου.

Στο εντυπωσιακό και μοναδικής ακουστικής αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου διοργανώνεται κάθε χρόνο το «Φεστιβάλ Επιδαύρου» που αποτελεί ένα απ’ τα ωραιότερα φεστιβάλ αρχαίου δράματος.

Η πρώτη αναβίωση του αρχαίου δράματος στον ιερό αυτό χώρο έγινε το 1938 με την παράσταση «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή υπό τη σκηνοθεσία του Ροντήρη. Έπειτα από μια «νεκρή» περίοδο λόγω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου στη συνέχεια, το 1954 το θέατρο ξανανοίγει τις πύλες του και υποδέχεται τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία και πάλι του Ροντήρη.

Ένα χρόνο αργότερα, το καλοκαίρι του 1955 μετά την παρέμβαση του διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Αιμίλιου Χουρμούζιου καθιερώνεται το «Φεστιβάλ Επιδαύρου» με πρώτη παράσταση την «Εκάβη» με την Κατίνα Παξινού και υπό το σκηνοθετικό βλέμμα του Αλέξη Μινωτή.

Το 1957 το θέατρο «φοράει τα καλά του» και αγκαλιάζει την Αριστοφανική κωμωδία. Ως το 1975 παρουσιάζονταν μόνο παραστάσεις του Εθνικού. Έκτοτε το θέατρο φιλοξενεί και παραστάσεις άλλων θεατρικών οργανισμών ακόμα κι από το εξωτερικό, που ανεβάζουν σαιξπηρικά έργα, αρχαίες παραστάσεις, όπερα και μπαλέτα.

Όλα αυτά τα χρόνια ιερά τέρατα του θεατρικού χώρου άφησαν ανεξίτηλο το σημάδι τους στο τελειότερο πέτρινο ηχείο του κόσμου. Μινωτής, Παξινού, Συνοδινού, Κατράκης, Παππά, Κουν, η υψίφωνος Μαρία Κάλλας κ.α. συμπληρώνουν το μακρύ κατάλογο των μεγάλων ονομάτων πουέγιναν ένα με τους κατοίκους της περιοχής.

Σήμερα το φεστιβάλ αυτό αποτελεί πια ένα απ’ τα μεγαλύτερα της Ελλάδας με διεθνή αναγνώριση. Χιλιάδες κόσμου κάθε καλοκαίρι γεμίζει ασφυκτικά το θέατρο του Πολυκλείτου για να απολαύσει το διαχρονικό και μοναδικό λόγο των αρχαίων δραματικών ποιητών. Ανηφόρισε κι εσύ στη στράτα των αρχαίων κι αφέσου στα χέ-ρια των δραματικών έργων κάτω απ’ τον έναστρο αργολικό ουρανό.