Στεμνίτσα

Περιγραφή:

Η Στεμνίτσα, ένα από τα πιο όμορφα και ιστορικά χωριά της Αρκαδίας, στον δρόμο ανάμεσα στη Δημητσάνα και την Καρύταινα στις πλαγιές του Μαινάλου, τυλιγμένη με κερασιές, καρυδιές και πλατάνια, είναι χτισμένη κοντά στον Λούσιο ποταμό και στην αρχαία Γόρτυνα αλλά και σε φημισμένα πλούσια μοναστήρια. Η Στεμνίτσα την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο μεταλλοτεχνίας και οι πλανόδιοι κυρίως τεχνίτες της (χρυσικοί, ασημικοί, σιδεράδες, καμπανάδες, χαλκωματάδες, κουδουνάδες κ.ά) δημιούργησαν έργα εξαιρετικής τέχνης και πέρα από τα σύνορα της Αρκαδίας. Στη γύρω περιοχή της Στεμνίτσας βρίσκονται τουλάχιστον 20 εξαιρετικής τέχνης μεταβυζαντινές εκκλησίες και η Μονή Φιλοσόφου, η Μονή Τιμίου Προδρόμου, η Μονή Αιμυαλών και η Μονή Καλαμίου Ατσιχόλου, όλες σπουδαία κέντρα ασκητισμού και πλούσιας ορθόδοξης παράδοσης. Τα πέτρινα πυργόσπιτα, τα άφθονα νερά και οι πολλές κρήνες, τα υπέροχα ντόπια γλυκίσματα σε τοποθεσία μοναδικού φυσικού κάλλους και με τη σύγχρονη τουριστική υποδομή, την καθιστούν ιδανικό τόπο παραθερισμού αλλά και χειμερινών διακοπών.

Η Στεμνίτσα, ένα από τα πιο όμορφα και ιστορικά χωριά της Αρκαδίας, στον δρόμο ανάμεσα στη Δημητσάνα και την Καρύταινα, στις πλαγιές του Μαινάλου, τυλιγμένη με κερασιές, καρυδιές και πλατάνια, είναι χτισμένη κοντά στον Λούσιο ποταμό, την αρχαία Γόρτυνα αλλά και σε φημισμένα πλούσια μοναστήρια.

Η Στεμνίτσα, που λεγόταν Υψούς, ιδρύθηκε πιθανότατα τον 12ο αιώνα και στα χρόνια του Βυζαντίου ήταν γνωστή ως τόπος όπου έφτιαχναν καμπάνες. Την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο μεταλλοτεχνίας και οι πλανόδιοι κυρίως τεχνίτες της (χρυσικοί, ασημικοί, σιδεράδες, καμπανάδες, χαλκωματάδες, κουδουνάδες κ.ά) δημιούργησαν έργα εξαιρετικής τέχνης και πέρα από τα σύνορα της Αρκαδίας. Σήμερα, συνεχίζοντας τη μακρά αυτή παράδοση, λειτουργεί εδώ και η Μέση Τεχνική Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας.

Στη γύρω περιοχή της Στεμνίτσας βρίσκονται τουλάχιστον 20 εξαιρετικής τέχνης μεταβυζαντινές εκκλησίες. Ενδεικτικά σημειώνουμε τη Ζωοδόχο Πηγή (15ος αι.), τους Τρεις Ιεράρχες (17ος αι.), τον Άγιο Γεώργιο (1810) και την Παναγιά Μπαφέρω (17ος αι.). Σε μικρή απόσταση με όχημα ή και μετά από πολύ όμορφες περιπατητικές εκδρομές βρίσκονται οι φημισμένες Μονή Φιλοσόφου, Μονή Τιμίου Προδρόμου, Μονή Αιμυαλών και Μονή Καλαμίου Ατσιχόλου, όλες σπουδαία κέντρα ασκητισμού και πλούσιας ορθόδοξης παράδοσης.

Με κατεύθυνση νότια από τη Στεμνίτσα, λίγο μετά το χωριό Ελληνικό, σε μαγευτική τοποθεσία βρίσκεται η αρχαία Γόρτυς. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι προσβάσιμος και στο τέλος πεζοπορικών διαδρομών έχει ευρήματα από την αρχαιότητα έως και τους βυζαντινούς χρόνους: ιερά του Ασκληπιού, ναοί, λουτρικές εγκαταστάσεις, δημόσια οικοδομήματα, οχυρωματικοί περίβολοι, οικίες αλλά και πέτρινα γεφύρια και βυζαντινές εκκλησίες, όλα αφηγούνται τη μακρά ιστορία αυτής της πόλης που ιδρύθηκε από τον δισέγγονο του μυθικού γενάρχη Αρκά.

Ο περίπατος στον οικισμό αποκαλύπτει στον επισκέπτη επιβλητικά πέτρινα πυργόσπιτα, όπως το τριώροφο της οικογένειας Ροΐλου και Γιαννάκου Κολοπανά, καθώς και τις οικίες Μπουρνάζου και Χατζή, όπου στεγάζεται και το Λαογραφικό Μουσείο. Εδώ αναπαρίστανται τα εργαστήρια παραδοσιακών επαγγελμάτων, όπως του αργυροχόου, του καμπανά, του γανωματή, του κηροπλάστη κ.ά. και στεγάζεται μία ενδιαφέρουσα συλλογή με μεταβυζαντινές εικόνες, έργα κεραμικής, κεντητικής, ξυλογλυπτικής, υφαντά, ενδυμασίες κ.λπ. Οι πολλές πέτρινες θολωτές κρήνες, η εντυπωσιακή θέα από το ύψωμα Κάστρο, τα υπέροχα ντόπια γλυκίσματα (δίπλες, μπουρέκια κ.ά), η εξαίρετη τουριστική υποδομή σε καταλύματα και χώρους εδεσμάτων, τα πέτρινα πυργόσπιτα, τα άφθονα νερά, όλα σε τοποθεσία μοναδικού φυσικού κάλλους ανάμεσα στο ελατόδασος και τις ομορφιές από το φαράγγι του Λούσιου, καθιστούν τη Στεμνίτσα ιδανικό τόπο παραθερισμού αλλά και χειμερινών διακοπών.