«…ούτε κύμα το δέρνει, ούτε άνεμος πια…» γράφει στα «Λόγια της Πλώρης» ο αγαπημένος Ανδρέας Καρκαβίτσας για το λιμάνι του Γέρακα.

Αλήθεια είναι. Το λιμάνι είναι χτισμένο μέσα σε ένα φιόρδ, πάντα προστατευμένο από τους αγέρηδες του Μυρτώου. Πάνω από τα λιγοστά σπίτια, θα δεις ξερολιθιές από σταχτιές σιδερόπετρες, τρυπημένες, φαγωμένες, ακονισμένες από τον αγέρα και τον καιρό. Και ανάµεσά τους, ανάμεσα στα σκίνα, τα βάτα και τις πράσινες στιλπνές σκυλοκρεµµύδες, θα δεις τα λιγοστά απομεινάρια του ένδοξου Ζάρακα. Όντας ακριβώς στα σύνορα Άργους και Σπάρτης, έγινε μήλον κάποιας έριδος και το 272 π.Χ. ο Σπαρτιάτης Κλεώνυµος µε τους άντρες του έκαναν το Ζάρακα σκόνη. Εκτός από το μνημείο αξίζει να επισκεφθείς το Γέρακα και για µια γευστική βόλτα στις μικρές του ψαροταβέρνες. Δοκιμάστε σπάνιες γεύσεις του Μοριά όπως σαϊτιά (µικρές χορτόπιτες µε τυρί και δυόσµο) γαριδοπέτουλες (κάτι πεντανόστιµες µικρές γαριδοτηγανίτες) και γκόγκες (τοπικά χειροποίητα ζυμαρικά). Τραγάνισε τους νόστιμους μεζέδες δίπλα στις ψαρόβαρκες και τα λιγοστά ιστιοπλοϊκά, απόλαυσε µια χορταστική γαριδοµακαρονάδα ή ένα μεγάλο σαργό στα κάρβουνα και εντόπισε το μοναδικό μπακάλικο του χωριού για να δοκιμάσεις – αν είσαι τυχερός– το θρυλικό τουλουμοτύρι, ένα μοναδικό τυρί µε μυρωδιά ανήκουστα έντονη που παράγεται στην ευρύτερη περιοχή του Ζάρακα έως το Κυπαρίσσι. Οι ντόπιοι προτείνουν αυτόν τον σπάνιο μεζέ σε τολμηρούς ουρανίσκους…