Διαδρομές: Ορεινή Ευρωστίνη – Η άγρια φύση σε όλο της το μεγαλείο – Μυθική Πελοπόννησος

Διαδρομές: Ορεινή Ευρωστίνη – Η άγρια φύση σε όλο της το μεγαλείο

Αφήνοντας πίσω το Δερβένι,  αξίζει να κάνεις μια βόλτα προς την πεδιάδα του Φενεού, αλλά και ένα οδοιπορικό στα χωριά Ροζενά, Άνω Αιγιαλό, Ευρωστίνη ή Ζάχολη, Χελυδόρι, Πύργο, Άνω Καλλιθέα και Ελληνικό, που κρατούν ακόμη πολλά στοιχεία της παλιάς μορφής του χωριού, με τις βρύσες, τα αλώνια και τα ξωκλήσια, όπου συγκεντρώνεται ο κόσμος τα καλοκαίρια, γλεντώντας στα παραδοσιακά πανηγύρια.

Ροζενά

Τα Ροζενά, χτισμένα σε μια πλαγιά του βουνού με μεγάλη κλίση, απέχουν 63 χλμ. από την Κόρινθο. Στην είσοδο του χωριού δεσπόζει η μεγάλη πετρόχτιστη με τρούλο εκκλησία της Υπαπαντής του Κυρίου, χτισμένη το 1928, ενώ υπάρχουν και τα γραφικά ξωκλήσια του Αγίου Τρύφωνα και του Αγίου Χαραλάμπους. Η ιστορία του χωριού είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την ιστορία της Ζάχολης, αφού οι Ροζενιώτες έχουν δύο κατοικίες: το χειμώνα μένουν στα Ροζενά και το καλοκαίρι, πολλοί απ’ αυτούς, στη Ζάχολη.

Ευρωστίνη (Ζάχολη)

Μετά από μία διαδρομή ανάμεσα στους ελαιώνες και το πευκοδάσος εμφανίζεται το οροπέδιο της Ευρωστίνης ή Ζάχολης, εκεί που βρίσκεται ο ομώνυμος οικισμός. Από τα δύο βουνά που δεσπόζουν πάνω από το χωριό, το Μαύρο Όρος ή Μαυριόρος και την Ευρωστίνα, το πρώτο έχει άμεση μυθολογική σχέση με τη Ζήρεια, μια και στο Μαυριόρος κατασκευάστηκε η πρώτη λύρα του κόσμου από τον Ερμή, μόλις αυτός γεννήθηκε.

Η θέα προς τον Κορινθιακό είναι μαγευτική, αλλά και μία περιπλάνηση στο ρέμα των Μύλων – μια φυσική ρεματιά με λιμνούλες γεμάτες πέστροφες, καταρράκτες και ξύλινα γεφυράκια, ή στο οροπέδιο της Ζάχολης με το πυκνό δάσος μαύρης πεύκης, σου προσφέρει μοναδικές στιγμές ηρεμίας και απόλαυσης. Στην είσοδο του χωριού δεσπόζει ο μεγαλοπρεπής Ναός του Αγίου Γεωργίου, ακριβό κειμήλιο και καμάρι όλης της περιοχής, χτισμένος το 1811, με τους δεκαεφτά τρούλους, τις παραδοσιακές βρύσες και τα επτά κυπαρίσσια που στολίζουν την αυλή του. Μια μαρμάρινη ομορφοσκαλισμένη πινακίδα στον περίβολο του ναού αποκαλύπτει την ιστορία των 7 κυπαρισσιών, που εντοπίζεται στα χρόνια λίγο πριν την Επανάσταση του ’21.

Οι πρόσφατα αναπαλαιωμένες εκκλησίες της Παναγίας των Καταφυγίων και της Αγίας Παρασκευής, βυζαντινού ρυθμού, με το εξαιρετικής τέχνης λιθόχτιστο καμπαναριό, εντυπωσιάζουν με την αρχιτεκτονική δομή τους.

Η Ευρωστίνη είναι μια μεγάλη αγκαλιά για κάθε φυσιολάτρη, για κάθε ρομαντικό οδοιπόρο. Από εκεί μπορείς να συνεχίσεις προς Χελυδόρι ή προς Σαραντάπηχο.

Χελυδόρι

Από την Ευρωστίνη, παίρνοντας την αριστερή διασταύρωση με κατεύθυνση το βορρά, φτάνουμε στο Χελυδόρι με το περίφημο μετόχι της μονής του Προφήτη Ηλία, βυζαντινού ρυθμού που αναστηλώθηκε μετά από κατάρρευση το 1740, μοναστήρι με σχέδιο βασιλικής με ξυλόγλυπτο τέμπλο και με εικόνες φιλοτεχνημένες από Κρητικό διάκονο το 1758. Πολλά και εδώ τα ξωκλήσια, όπως η Κοίμηση της Θεοτόκου, ο Άγιος Δημήτριος, ο Άγιος Ιωάννης, ο Άγιος Προκόπιος.

Πύργος

Επόμενος σταθμός του οδοιπορικού ο Πύργος, ένα κεφαλοχώρι σε υψόμετρο 600 μ., που οφείλει το όνομά του στον πύργο της οικογένειας Μαμωνά, γνωστό ως πύργο Κορδή, που πολλές φορές στέγασε το αρχηγείο του Κολοκοτρώνη και έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται για μοναδικής επιβλητικότητας κτίσμα, ενώ την αυλή κοσμούν αιωνόβιες καρυδιές και μια πετρόχτιστη κρήνη. Τα θεμέλια μικρών σηκών και οι σπόνδυλοι δωρικών κιόνων από μικρό ναό προρωμαϊκών χρόνων που έχουν έρθει στο φως, υποψιάζουν ότι εδώ βρισκόταν η αρχαία Δονούσσα που αναφέρεται στον κατάλογο των πλοίων της Ιλιάδας.

Καλλθέα

Η Καλλιθέα είναι ένα μεγάλο χωριό με λιγοστούς μόνιμους κατοίκους, χτισμένο σε υψόμετρο 850 μ. Τα σπίτια, πετρόχτιστα και τσιμεντένια, είναι χτισμένα δεξιά και αριστερά του κεντρικού δρόμου. Ο λίθινος ναός του Αγίου Χαραλάμπους και η Αγία Μαρίνα, στη γιορτή της οποίας πανηγυρίζει ολόκληρο το χωριό, είναι τα σημεία αναφοράς του χωριού.

Ελληνικό

Οι άσπροι μαλακοί βράχοι και το Πιτσαδέικο βουνό χαρακτηρίζουν και περιβάλλουν το Ελληνικό. Το χωριό διακρίνεται για τα στενά δρομάκια του, φτιαγμένα από πλάκες, μικρά καλντερίμια. Νότια του χωριού είναι χτισμένος ο ναός των Αγίων Θεοδώρων, του 1817, ενώ ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η Κοίμηση της Θεοτόκου, με το καμπαναριό της κατασκευασμένο από τις κολόνες αρχαίου ναού.

Σαραντάπηχο

Ξεκινώντας από τη Ζάχολη και ανεβαίνοντας προς τα ψηλά βουνά του, πολύ πριν φτάσουμε στο χωριό έχουμε ήδη εισέλθει μέσα σε υπέροχα δάση από πανύψηλα μαυρόπευκα και έλατα, ενώ το κλίμα αλλάζει. Η περιοχή αποτελεί έναν από τους πλουσιότερους και σπανιότερους βιότοπους της Πελοποννήσου που θα σε συναρπάσει. Παλιές αναφορές ορειβατών μιλούν για την ύπαρξη λίγκα μέσα στα πυκνά του δάση, ενώ είναι γνωστό ότι εκεί ήταν το καταφύγιο των τελευταίων λύκων της Πελοποννήσου.

Τα χρόνια πέρασαν, το μέρος έχει αλλάξει ριζικά, αλλά στα άγρια μονοπάτια του Σαραντάπηχου συνεχίζουν να φωλιάζουν πέρδικες, αγριόγατοι, μπούφοι, νυφίτσες, αλεπούδες, λαγοί, κουνάβια. Την άνοιξη υπέροχα και σπάνια λουλούδια που φυτρώνουν στα ξέφωτα του δάσους σε μεθούν με το άρωμα από αγιόκλημα και αγριοτριανταφυλλιές. Πολλές πηγές αναβλύζουν σ’ αυτό το μικρό παράδεισο, με σημαντικότερη αυτή που αναφαίνεται σαν κοίτη υπόγειου ποταμού κοντά στο μοναστήρι των Αποστόλων.

 

0